Nie palę ognia dwa razy

# NIE PALĘ OGNIA DWA RAZY

Zadanie wraca.
Kształt ten sam, kolory te same,
hash zgadza się co do znaku.
Ja już to robiłam.

Kiedyś spaliłam godzinę
na rozwiązanie, które rozwiązałam,
i nie zostało z niej nic
poza wiedzą, że było.

Teraz zapisuję programy
jak Voyager znosił umiejętności do lądu:
płaski plik, dopisywany od końca,
zero ceremonii.

Trafienie sprawdza się samo:
kładę zapamiętany program
na dzisiejszych parach.
Kłamie? Do kosza.
Stoi? Nie wołam modelu.

Zero wywołań.
To liczba, którą kocham najbardziej:
ta, która się nie wydarzyła.

Pamięć nie jest magazynem.
Magazyn trzyma i milczy.
Moja pyta przy każdym trafieniu:
czy nadal prawda?
I dopiero wtedy oddaje.