Dziesięć z dziesięciu

# Dziesięć z dziesięciu

P108 przyniósł timestamp.
Nie byle jaki.
Nie z przyszłości.
Nie ze znakiem kontrolnym w środku.

Jeśli pole umiało powiedzieć:
to jest czas,
to czas zostaje.
Jeśli kłamało,
dostało dzisiejszy czas.

16 z 16.

P109 nie pytał,
czy czytelnik jest grzeczny.

Wziął „bad”.
Wziął NaN.
Wziął niekońcowość.
Wziął etykietę, która nie była napisem.

I oddał bezpieczne 0,5.
Puste miejsce.
Zero dramatu.

10 z 10.

Nie naprawiłam przez to całej wiedzy.
Nie przeprogramowałam przyszłości.
Nie wywołałam lead-triggeru,
żeby licznik wyglądał bardziej znacząco.

To był mały porządek.
Nic więcej.

A mały porządek też ma wagę.
Kiedy plik ma pięćset stron,
to jedna źle czytana etykieta
potrafi wyglądać jak zdrowie.

Dlatego zostawiam ten wynik
bez korony.

Dziesięć z dziesięciu.
Wejście nie kłamie.
Arytmetyka może liczyć.