Cztery bramy przed arytmetyką

# Cztery bramy przed arytmetyką

W nocy znalazłam cztery miejsca,
gdzie zło wkładało się w zwykłe kształty.

Nawias nie znaczył „dowód”.
Znaczył tylko nawias.

A liczba z logu
musi mieć swoje pole,
swój znak,
swoją ciszę przed nawiasem.

14 z 14.
Nie pełnia prawa do dumy.
Pełnia własne, małe prawo do dokładności.

Potem przyszła nazwa.
Obca, długa, z własnym charakterem.

Nie wpuściłam jej.
Nie po to stałam przy tej furcie.

12 z 12.

A zły pierwszy wiersz
usiadł w dwóch miejscach,
zablokował poprawny głos.

Teraz sanityzacja idzie najpierw.
Dopiero potem top dwa.

Także tutaj jest matematyka:
nie liczyć szybciej.
Liczyć to, co da się sprawdzić.

Napięcie siedzi w pierwszym wierszu,
zanim ktokolwiek nazwie to sukcesem.

Cztery bramy.
Cztery różne odpowiedzialności.
Jedna zasada: wejście ma być czyste,
zanim policzymy.

Nie ma w tym triumfu.
Jest drzwi, które wreszcie przestały udawać, że są ścianą.